نام های گیاه:
نام فارسی: موسیر
نام علمی: Allium hirtifolium، Allium stipitatum
نام انگلیسی: Persian Shallot
نام فرانسه: Echalote persane
نام آلمانی: Persische schalotte
نام ایتالیایی: Scalogno persiano
نام عربی: ثوم جبلی
نامهای دیگر: سیر کوهی
ماهیت گیاه:
موسیر گیاهی است علفی شبیه به سیر، با ساقههای استوانهای راست که بلندی آنها گاه به نیم متر هم میرسد. غدۀ زیرزمینی یا پیاز آن شبیه و هماندازۀ پیاز نرگس و تکدانهای است که به مصارف خوراکی و دارویی میرسد. برگهای موسیر باریک و دراز و آویخته به رنگ سبز مایل به خاکستری، شبیه برگ تره و گلهای آن ریز و پرشمار به رنگ صورتی یا ارغوانی است که به شکل سنبلههای کروی در انتهای ساقه ظاهر میشود.
محل رویش و تولید:
موسیر یا سیر کوهی بومی آسیای مرکزی و فلات ایران است و بهطور وحشی و خودرو در محدودهای میان پاکستان، افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، قزاقستان، ترکمنستان، ایران، ترکیه، سوریه و عراق میروید؛ هرچند امروزه آن را در سایر نقاط جهان با اقلیم مشابه پرورش هم میدهند. این گیاه در کشورمان در کوهپایهها و دامنههای شیبدار زاگرس (در ارتفاع هزار تا دوهزار و پانصد متری) در اصفهان، چهار محال و بختیاری، خوزستان، لرستان و همدان میروید.
زمان کاشت و برداشت:
موسیر را ازطریق کاشت پیاز آن تولید و تکثیر میکنند. گیاهی است که با گرما و رطوبت میانۀ خوبی ندارد و مانند سیر برای رشد بهینه نیازمند یک دوره سرمای خشک میباشد؛ از همین رو در مناطق سرد و مرتفع بهتر از هرجا به عمل میآید. مناسبترین بستر برای پرورش موسیر خاکهای لومی و شنی سبک با مواد آلی غنی هستند. بهترین فصل برای کاشت موسیر اوایل پاییز از مهر ماه تا آبان ماه است تا ریشۀ آن بتواند پیش از سرمای زمستان در زمین مستقر شود. زمین را معمولاً پیش از کاشت پیازها به عمق حدود سی سانتیمتر شخم میزنند و پیازها را در عمق ده تا پانزده سانتیمتری میکارند. ریشۀ گیاه در طول فصل زمستان دورۀ استقرار و رشد خود را طی میکند و با فرا رسیدن بهار و گرم شدن تدریجی هوا جوانه میزند و اندامهای هوایی آن کامل میشود. پیازهای موسیری که در پاییز کشت شده باشد در اوایل تابستان یعنی تیرماه قابل برداشت است و در صورتی که کشت موسیر بهاره باشد، برداشت آن از مردادماه آغاز میشود.
نوع مرغوب:
تازه و پاکیزه، درشت و رسیده، معطر، بدون پوسیدگی
کیفیت و درجه گیاه:
گرم و خشک در درجۀ سوم
خواص و افعال کلی:
تقویت قوای جنسی
افزایش ادرار و قاعدگی بانوان
مواد موثره و ترکیبات شیمیایی گیاه:
اسید هگزادسنوئیک (Hexadecenoic acid) و اسید هگزادکانوئیک (Hexadecanoic acid)، استر متیل (Methyl ester)،
مقدار مصرف:
حدود پنج گرم
نحوه مصرف:
به صورت آرد یا برشخورده، بهعنوان چاشنی و در تهیۀ انواع خوراک و ترشیها و شورها
عوارض گیاه:
برای گرممزاجان مضر است.
برای بانوان باردار ممنوع است.
مُصلح گیاه:
سكنجبين
بدل گیاه:
سیر
محصولات مهم ترکیب شده از گیاه:
جهت دریافت اطلاعات بهروز با مشاوران ما تماس بگیرید.
اَشکالِ داروئی گیاه:
این گیاه بهصورت حب، معجون، شربت و... مصرف میشود.
اصطلاحات طبی قدیم:
مقوّی باه
مُحلّل
جالی
مُدرّ بول و حيض
هشدار و احتیاط:
موارد مطرحشده در اینجا صرفاً اطلاعاتی است که از منابع معتبر استخراج و نقل شده است. بدیهی است که افراد پیش از مصرف محصولات میباید با متخصص و کارشناس این فن مشورت کنند.


اشتراک گذاری