ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺷﻔﺎﺑﺨﺶ ﺣﮑﻤﺖ ﺧﻮش آﻣﺪﯾﺪ!
ﻣﺸﺎوره ﻻزم دارﯾﺪ؟ واﺗﺲ آپ ﻣﺎ: ۰۹۱۰۲۱۲۳۲۸۳
مفردات گیاهی

دانه مرزه

شناسه محصول: 00203010
وزن: 40 گرم
قيمت:

۲۴,۰۰۰ تومان

ضمانت مرغوبیت و اصل بودن محصول
ضمانت مرغوبیت و اصل بودن محصول
ضمانت ارگانیک و طبیعی بودن محصول
بسته بندی اختصاصی و بهداشتی
به روز بودن موجودی و قیمت
امکان ارسال فوری

نام های گیاه:

نام فارسی: مرزه
نام علمی: Saturia hortensis
نام انگلیسی: Savory
نام فرانسه: Sarriette
نام آلمانی: Bohnenkraut
نام ایتالیایی: Savoreggia
نام عربی: ندغ
نام‌های دیگر: صعتر البرّ، صعتر بستانی

ماهیت گیاه:

مرزه يا صعتر بستانى گياهى است علفى يكساله دارای ساقۀ منشعب به طول ده تا سی سانتی‌متر که به سبب دارا بودن رنگ سبز خاکی یا مایل به خاکستری به‌آسانی از گونه‌های مشابه تمیز داده می‌شود. رنگ ساقۀ آن تیره‌تر از برگ است و به‌علاوه در محل گرهها انشعاباتی دارد که آنها نیز به نوبۀ خود انشعابات جدید پدید می‌آورند و این باعث می‌شود که گیاه به‌صورت بوته‌ای پرپشت در نظر جلوه کند. برگهای مرزه باريك، دراز، نوک‌تیز، نرم، متقابل و پوشيده از تارهای کوتاه است که باعث می‌شود رنگ برگها سبز مات یا مایل به خاکستری به نظر آید. برگهای این گیاه تنها یک رگبرگ دارد و در سطح آن نیز نقطه‌های ریز فراوانی دیده می‌شود که درواقع غده‌های حاوی اسانس هستند. برگهای مرزه طعم تند مایل به تلخ و عطری خوشایند دارند. ‏گلهاى كوچك مرزه که به رنگ سفيد يا سرخ و گلی‌رنگ در تابستان پدید می‌آیند، به‌صورت مجتمع در طول انشعابات ساقه ظاهر می‌شوند.

محل رویش و تولید:

مرزه به حالت وحشی در اماکن خشک و نواحی سنگلاخی و مزارع شنی غالب نواحی جنوب اروپا مخصوصا فرانسه و نقاط مرکزی و جنوب غربی آسیا می‌روید. در کشورمان ایران، در نواحی شمال و غرب مانند تبریز، خوی، نعمت‌آباد، ارسباران و نواحی مختلف خراسان به‏طور خودرو مى‏رويد و همچنین در اغلب مناطق به‌صورت سبزی‌كارى پرورش داده می‌شود.

زمان کاشت و برداشت:

گیاه مرزه را از طریق بذر تکثیر می‌کنند. تخم مرزه را در اوايل بهار در ردیفهایی به فاصلۀ تقریبی هفتاد سانتى‏متر مى‏كارند به‌طوری که فاصلۀ بوته‏ها از یکدیگر حدود پانزده سانتى‏متر باشد. برداشت برگ و ساقه مرزه بهاره معمولا دو ماه و نیم تا چهار ماه پس از كاشت و به‏هرحال بى‏درنگ قبل از شروع گل دادن بايد انجام شود و پس از برداشت، می‌باید برگها را در سايه خشكاند و در ظروف سربسته به دور از جریان هوا نگه داشت تا اسانس آن حفظ شود.

نوع مرغوب:

تازه، خوش‌عطر و عاری از آلودگی‌های محیطی

کیفیت و درجه گیاه:

گرم و خشک در درجۀ دوم

خواص و افعال کلی:

تقویت معده؛ نیروی جنسی؛ بنیه و توان جسمانی کودکان
تحریک اشتها
رفع و کاهش نزله‌ها؛ ورم لوزه و زبان کوچک؛ آسم و تنگی نفس، سرفه‌های با منشأ رطوبتی؛ ترش کردن و رفلاکس معده؛ نفخ و بادها؛ کرمها؛ یرقان؛ عوارض عقرب‌گزیدگی؛ نرمی استخوان
تسکین درد دندان، دردهای رماتیسمی و عصبی
کنترل اسهال
افزایش ادرار
روشنایی و درخشانی رنگ رخسار

مواد موثره و ترکیبات شیمیایی گیاه:

مرزه دارای تانن (Tannin)، مواد چرب، انواع قندها و مقدار اندکی اسانس است که دارای کارواکرول (Carvacrol)، سیمن (Cymene)، ترپن (Terpene) و نوعی فنل (Phenol) است. مقدار مادۀ عامل کارواکرول موجود در اسانس مرزه در گونۀ وحشی این گیاه به‌مراتب بیشتر است. اسانس مرزه مایعی بیرنگ یا مایل به زرد است که در اتر، کلروفرم، الکل و روغنهای چرب حل می‌شود و در صنایع عطرسازی، داروسازی و خوراکی کاربرد دارد.

مقدار مصرف:

تا بیست گرم

نحوه مصرف:

به‌صورت تازه به‌عنوان سبزیجات در کنار غذا، آرد، دمنوش و همچنین چاشنی در پخت غذاها

عوارض گیاه:

روغن و عصارۀ مرزه، مخصوصاً در حالت غلیظ، می‌تواند در تماس با پوست التهاب و ناراحتی ایجاد کند.
مرزه می‌تواند باعث کند شدن انعقاد خون و افزایش خطر خونریزی شود بنابراین مصرف آن به کسانی که عمل جراحی در پیش دارند یا به‌تازگی پشت سر گذاشته‌اند توصیه نمی‌شود.
بانوان باردار و بانوان شیرده بهتر است از مصرف مرزه پرهیز کنند.

مُصلح گیاه:

سرکه
عسل

بدل گیاه:

آویشن

هشدار و احتیاط:

موارد مطرح‌شده در اینجا صرفاً اطلاعاتی است که از منابع معتبر استخراج و نقل شده است. بدیهی است که افراد پیش از مصرف محصولات می‌باید با متخصص و کارشناس این فن مشورت کنند.

محصولات مهم ترکیب شده از گیاه:

جهت دریافت اطلاعات به‌روز با مشاوران ما تماس بگیرید.

اَشکالِ داروئی گیاه:

این گیاه به‌صورت حب، معجون، شربت و... مصرف می‌شود.

اصطلاحات طبی قدیم:

مُفتّح سدد
مُقطّع و مُجفّف و مُحلّل رياح و بلاغم
مُنقّی رئه از رطوبات و بلاغم
مُسكّن وجع دندان
مُبهّی و مشهّى غذا
مُدرّ بول
مُلطّف اغذيه غليظه

توضیحات

  مرزه که در کتابهای طب سنتی به نام «صعتر بستانى»، در زبان عربی «ندغ» و به ترکی «کلکلیک» نامیده می‌شود، گياهى است علفى يكساله دارای ساقۀ منشعب به طول ده تا سی سانتی‌متر که به سبب دارا بودن رنگ سبز مایل به خاکستری به‌آسانی از گونه‌های مشابه تمیز داده می‌شود. رنگ ساقۀ آن تیره‌تر از برگ است و انشعابات بی‌شمار آن در ساقه باعث می‌شود به‌صورت بوته‌ای پرپشت جلوه کند. برگهای مرزه باريك و دراز و نوک‌تیز و پوشيده از تارهای کوتاه است. گلهاى كوچك مرزه به رنگ سفيد يا سرخ به‌صورت مجتمع در طول انشعابات ساقه ظاهر می‌شوند. مرزه نیز مانند آویشن جزو گیاهان محبوب زنبورهای عسل است زیرا گلهای پرشمار آن شهد فراوان تولید می‌کنند و از همین رو در فصل گلدهی مرزه شاهد هجوم زنبورها به بوته‌های پرپشت این گیاه هستیم. به همین علت زنبورداران در بسیاری مناطق یا کندوها را به مزارع مرزه می‌برند یا در اطراف کندوها مرزه می‌کارند.   مرزه به حالت وحشی و خودرو در جاهای خشک و نواحی سنگلاخی و مزارع شنی غالب نواحی جنوب اروپا مخصوصا فرانسه و ایتالیا، همین‌طور نقاط مرکزی و جنوب غرب آسیا می‌روید. در کشورمان ایران نیز مرزه در نواحی شمال و غرب و نواحی مختلف خراسان به‏طور خودرو مى‏رويد و همچنین در اغلب مناطق به‌صورت سبزی‌كارى پرورش داده می‌شود. تکثیر مرزه ازطریق کاشت بذر در فصل بهار است و برگ و اندامهای هوایی آن را در فصل تابستان برداشت کرده و پس از خشکاندن در ظرفهای تیره و دربسته (به دور از نور و جریان هوا) نگه می‌دارند تا رنگ و عطر و اسانس خود را از دست ندهد.   بنابر برخی منابع ایتالیا نخستین پرورشگاه مرزه در اروپا است. پزشکان سده‌های میانی اروپا برای آن خاصیت درمان‌کنندۀ نقرس قائل بودند و در سده‌های پانزده و شانزده میلادی به‌عنوان داروی تقویتی (تونیک) و برطرف‌کنندۀ فلج نزد مردم شناخته می‌شده است. ظاهراً اسانس مرزه نخستین بار در اواخر قرن شانزدهم استخراج شد و در دهه‌های آغازین قرن بیستم در مجامع علمی اروپا آن را به‌عنوان داروی اسهال اعلام کردند. در فرانسه هنوز هم از دم‏كردۀ مرزه در موارد اسهال استفاده مى‏كنند.   طبیعت مرزه طبق نظر حکمای طب سنتى گرم و خشك و داراى خواصى تقريبا مشابه آویشن است. از خواص مرزه می‌توان به این موارد اشاره کرد: ضد نفخ، اشتهاآور و مؤثر براى تقويت نيروى جنسى. از مرزه براى تسكين درد دندان نیز استفاده مى‏شود. گرداندن مخلوط مرزه با سركه و زيره در دهان و حلق براى درد دندان و گلو مفيد است و ريختن چند قطرۀ آن در گوش به رفع سنگينى گوش و تقویت شنوايى کمک می‌کند. اگر مرزه با آب انجير خورده شود براى سرفه و تنگى‏نفس و درخشانى رنگ رخسار مفيد است.   خوردن داروهاى مُسهل با دم‏كردۀ مرزه براى رفع ترشى غذاى فاسدشده در معده و جلوگيرى از استفراغ و درد قلب مفيد است و به خارج ساختن كرمهاى معده كمك مى‏كند. مرزه براى معالجۀ اسهال نیز مؤثر است و ضماد آن با روغن زيتون براى انواع درد و پيچش شكم کارآمد است. همچنین اگر مرزه در سركه خيسانده و خورده شود، به‌شرطی که شخص دچار سرفه نباشد، براى طحال بسيار مفيد است. دم‏كردۀ مرزه با آب كرفس براى خرد كردن سنگ مثانه و رفع دشواری ادرار بسيار مفيد است.   خوردن مرزه با پنير به وزن گرفتن افراد لاغر کمک می‌کند و انگشت‏پيچ آن با عسل براى ورمهای لوزه و سرفه‏هاى رطوبتى، همین‌طور عقرب‏گزیدگى سودمند است و خوردن آرد آن همراه با شكر قهوه‌ای بینایی را تقويت می‌کند. به‌علاوه، اگر غذاهای دارای حبوبات و بقولات را با مرزه مصرف کنند، مانع نفخ مى‏شود.   دم‌کردۀ شاخ و برگ مرزه با آب و عناب پس از صاف كردن، براى تصفيۀ خون غليظ بسیار مؤثر است. همچنین خوردن اندکی از گل مرزه با سركه و نمك مُسهل خوبى است براى بلغم و سودا و خاصیت ادرارآور و قاعدگی‏آور نیز دارد.   تخم مرزه در جميع خواص فوق از برگ آن قوى‏تر است و براى بيمارى يرقان و تقويت نيروى جنسى مؤثر است و جويدن آن براى تسكين درد دندان و تحريك اشتها خوب است. جوشاندۀ مرزه برای استعمال خارجی در حمام براى تسكين دردهاى روماتيسمى و عصبى و براى تقويت اطفال ضعيف و مبتلا به نرمى استخوان مؤثر است.   مرزه در کنار همۀ فوایدش عوارضی هم دارد. ازجمله، روغن و عصارۀ آن مخصوصاً در حالت غلیظ می‌تواند در تماس با پوست التهاب و ناراحتی ایجاد کند. مرزه همچنین می‌تواند باعث کند شدن انعقاد خون و افزایش خطر خونریزی شود بنابراین مصرف آن به کسانی که عمل جراحی در پیش دارند یا به‌تازگی پشت سر گذاشته‌اند توصیه نمی‌شود. بانوان باردار و مادران شیرده بهتر است از مصرف مرزه پرهیز کنند. سرکه و عسل می‌توانند عوارض مرزه را تا اندازه‌ای تعدیل کنند.