ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﮔﯿﺎﻫﺎن ﺷﻔﺎﺑﺨﺶ ﺣﮑﻤﺖ ﺧﻮش آﻣﺪﯾﺪ!
ﻣﺸﺎوره ﻻزم دارﯾﺪ؟ واﺗﺲ آپ ﻣﺎ: ۰۹۱۰۲۱۲۳۲۸۳
مفردات گیاهی

موسیر

شناسه محصول: 00201022
وزن: 100 گرم
قيمت:

۴۰۰,۰۰۰ تومان

ضمانت مرغوبیت و اصل بودن محصول
ضمانت مرغوبیت و اصل بودن محصول
ضمانت ارگانیک و طبیعی بودن محصول
بسته بندی اختصاصی و بهداشتی
به روز بودن موجودی و قیمت
امکان ارسال فوری

نام های گیاه:

نام فارسی: موسیر
نام علمی: Allium hirtifolium، Allium stipitatum
نام انگلیسی: Persian Shallot
نام فرانسه: Echalote persane
نام آلمانی: Persische schalotte
نام ایتالیایی: Scalogno persiano
نام عربی: ثوم جبلی
نام‌های دیگر: سیر کوهی

ماهیت گیاه:

موسیر گیاهی است علفی شبیه به سیر، با ساقه‌های استوانه‌ای راست که بلندی آنها گاه به نیم متر هم می‌رسد. غدۀ زیرزمینی یا پیاز آن شبیه و هم‌اندازۀ پیاز نرگس و تکدانه‌ای است که به مصارف خوراکی و دارویی می‌رسد. برگهای موسیر باریک و دراز و آویخته به رنگ سبز مایل به خاکستری، شبیه برگ تره و گلهای آن ریز و پرشمار به رنگ صورتی یا ارغوانی است که به شکل سنبله‌های کروی در انتهای ساقه ظاهر می‌شود.

محل رویش و تولید:

موسیر یا سیر کوهی بومی آسیای مرکزی و فلات ایران است و به‌طور وحشی و خودرو در محدوده‌ای میان پاکستان، افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، قزاقستان، ترکمنستان، ایران، ترکیه، سوریه و عراق می‌روید؛ هرچند امروزه آن را در سایر نقاط جهان با اقلیم مشابه پرورش هم می‌دهند. این گیاه در کشورمان در کوهپایه‌ها و دامنه‌های شیبدار زاگرس (در ارتفاع هزار تا دوهزار و پانصد متری) در اصفهان، چهار محال و بختیاری، خوزستان، لرستان و همدان می‌روید.

زمان کاشت و برداشت:

موسیر را ازطریق کاشت پیاز آن تولید و تکثیر می‌کنند. گیاهی است که با گرما و رطوبت میانۀ خوبی ندارد و مانند سیر برای رشد بهینه نیازمند یک دوره سرمای خشک می‌باشد؛ از همین رو در مناطق سرد و مرتفع بهتر از هرجا به عمل می‌آید. مناسبترین بستر برای پرورش موسیر خاکهای لومی و شنی سبک با مواد آلی غنی هستند. بهترین فصل برای کاشت موسیر اوایل پاییز از مهر ماه تا آبان ماه است تا ریشۀ آن بتواند پیش از سرمای زمستان در زمین مستقر شود. زمین را معمولاً پیش از کاشت پیازها به عمق حدود سی سانتی‌متر شخم می‌زنند و پیازها را در عمق ده تا پانزده سانتی‌متری می‌کارند. ریشۀ گیاه در طول فصل زمستان دورۀ استقرار و رشد خود را طی می‌کند و با فرا رسیدن بهار و گرم شدن تدریجی هوا جوانه می‌زند و اندامهای هوایی آن کامل می‌شود. پیازهای موسیری که در پاییز کشت شده باشد در اوایل تابستان یعنی تیرماه قابل برداشت است و در صورتی که کشت موسیر بهاره باشد، برداشت آن از مردادماه آغاز می‌شود.

نوع مرغوب:

تازه و پاکیزه، درشت و رسیده، معطر، بدون پوسیدگی

کیفیت و درجه گیاه:

گرم و خشک در درجۀ سوم

خواص و افعال کلی:

‏تقویت قوای جنسی
افزایش ادرار و قاعدگی بانوان

مواد موثره و ترکیبات شیمیایی گیاه:

اسید هگزادسنوئیک (Hexadecenoic acid) و اسید هگزادکانوئیک (Hexadecanoic acid)، استر متیل (Methyl ester)،

مقدار مصرف:

حدود پنج گرم

نحوه مصرف:

به صورت آرد یا برش‌خورده، به‌عنوان چاشنی و در تهیۀ انواع خوراک و ترشی‌ها و شورها

عوارض گیاه:

برای گرم‌مزاجان مضر است.
برای بانوان باردار ممنوع است.

مُصلح گیاه:

سكنجبين

بدل گیاه:

سیر

محصولات مهم ترکیب شده از گیاه:

جهت دریافت اطلاعات به‌روز با مشاوران ما تماس بگیرید.

اَشکالِ داروئی گیاه:

این گیاه به‌صورت حب، معجون، شربت و... مصرف می‌شود.

اصطلاحات طبی قدیم:

مقوّی باه
مُحلّل
جالی
مُدرّ بول و حيض

هشدار و احتیاط:

موارد مطرح‌شده در اینجا صرفاً اطلاعاتی است که از منابع معتبر استخراج و نقل شده است. بدیهی است که افراد پیش از مصرف محصولات می‌باید با متخصص و کارشناس این فن مشورت کنند.

توضیحات

    موسیر با نام علمی Allium hirtifolium که به فارسى «سير كوهى» و در كتابهای طب سنتى با نام «ثوم جبلى» از آن یاد شده، گیاهی است علفی بومی آسیای مرکزی و فلات ایران، از تیرۀ نرگسیان و خانوادۀ پیازیان که شباهت بسیاری به هم‌خانوادۀ دیگرش یعنی سیر دارد. گفتنی است برخى منابع گیاهشناسی نام علمی موسیر ایرانی را Allium stipitatum ضبط کرده‌اند که احتمالاً نام یکی از گونه‌های این گیاه است ولی تقریباً در تمام زبانهای شاخص اروپایی کلمۀ «پارسی/ ایرانی» در ترکیب نام آن دیده می‌شود: Persian shallot، Echalot persane و… در برخی منابع کهن طب سنتى واژۀ «اسقورديون» را نام یونانی این گیاه برشمرده‌اند ولی امروز این گزاره نزد پژوهشگران مقبول نیست و اسقوردیون به احتمال زیاد نام گونه‌ای دیگر از گیاهان خانوادۀ سیر و پیاز است.   گیاه موسیر در ایران به‌طور خودرو بیشتر در مناطق سرد و خشک زاگرس مرکزی در ارتفاع تقریبی هزار و پانصد تا دو هزار و پانصد متری می‌روید. پیاز تکدانه‌ای کوچکی شبیه به پیاز نرگس، ساقه‌ای استوانه‌ای و راست، برگهایی دراز و باریک و آویخته دارد و گلهای ریز و پرشمار آن به‌شکل سنبله‌های صورتی یا ارغوانی در انتهای ساقه ظاهر می‌شوند. برخی از گونه‌های موسیر را به‌سبب رایحۀ گیرا و ظاهر زیبایشان به‌عنوان گیاه زینتی در باغچۀ منازل و فضای سبز ساختمانهای مسکونی پرورش می‌دهند.   این گیاه نیز مانند سیر میانۀ خوبی با گرما و رطوبت ندارد و برای رشد بهینه نیازمند یک دوره سرماست. غدۀ زیرزمینی یا پیاز موسیر را پس از برداشت برش زده، خشک و گاهی آرد می‌کنند و به مصارف گوناگون خوراکی و دارویی می‌رسانند. برای رسیدن به طعم و رایحۀ ملایم‌تر، گاهی موسیر را پیش از مصرف یکی‌دو روز در آب می‌خیسانند.   برطبق برخی اسناد تاریخی، کاربرد سیر و پیاز و پیازچه و موسیر به‌همراه غذا در ایران به حدود ششصد سال پیش از میلاد مسیح و دوران کورش بزرگ باز می‌گردد. اسناد مالی به‌جامانده از آن روزگار نشان می‌دهد این گیاهان در سراسر قلمرو شاهنشاهی هخامنشی در اندازه‌های بسیار زیاد (چندصد هزار دسته) خرید و فروش می‌شده‌اند. در روزگار ما نیز در هندوستان و دیگر نقاط جنوب و شرق آسیا همچنان موسير را به‌عنوان افزايش‌دهندۀ نيروى جنسى تجويز مى‏كنند و قطرۀ آن را براى تسكين درد در گوش مى‏چكانند.   موسیر در آشپزی ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد و علاوه بر آنکه آرد آن را به‌عنوان چاشنی در غذا استفاده می‌کنند، خردشده یا رنده‌شدۀ آن را به ماست نیز می‌افزایند. «ماست موسیر» در سفرۀ ایرانی در کنار خوراکهای دیگر مانند کباب و انواع پلوها بسیار رایج و محبوب است.   طبیعت موسیر طبق نظر حکمای طب سنتی گرم و خشک و خواص آن مشابه سیر ولی قوی‌تر از آن است؛ به‌طوری که این دو گیاه را در موارد بسیار به‌عنوان بدل و مشابه یکدیگر توصیه می‌کنند. از کارکردها و خواص موسیر می‌توان به خاصیت تقویت‌کنندۀ نیروی جنسی، آنتی‌بیوتیک و ضدباکتری، ضدقارچ، ادرارآور و قاعدگی‌آور اشاره کرد.   موسیر هم مانند اغلب گیاهان دارویی در کنار خواص و فواید گوناگون عوارض و مضاری دارد؛ ازجمله برای گرم‌مزاجان مضر و برای بانوان باردار ممنوع است. برای تعدیل عوارض موسیر در افراد گرم‌مزاج می‌باید از سکنجبین استفاده کرد.