میخک

نام فارسی: میخک
نام علمی: Merr Perry، Syzygium aromaticum
نام انگلیسی: Clove tree
نام فرانسه: Ciroflier
نام آلمانی: Gewürznelkenbaum
نام ایتالیایی: chiodi di garofano
نام عربی: قرنفل
نام‌های دیگر: به یونانی غرنیواس، به رومی قرفلون، به هندی لونک و بانکریزی کلوف

میخک درختچۀ مخروطى کوچک هميشه‏سبز و بی‌خزانی است با برگهاى متقابل بيضى‌شکل نوك‏تيز و كمى موجدار. بلندى آن حدود ده متر است. ترکیب رنگ سبز تيرۀ برگهای قدیمی درخت ميخك با رنگ صورتى برگهاى جوان و رنگ قرمز دُم‌برگها منظره‌ای زيبا و دل‌انگیز پدید مى‏آورد.
غنچه‏هاى خشك‏شدۀ اين درختچه كه مصرف طبى و ادويه‏اى دارد به شكل ميخهای كوچك است و علت نامگذاری آن نیز همین است. طول هر غنچه در حدود یک تا یک‌ونیم سانتى‏متر است.

درخت ميخك بومى جزاير ملوكى و شرق اندونزى و اقيانوسيه است ولى امروز در ساير مناطق نيز براى زيبايى درختچه و گلهايش پرورش داده مى‏شود. در ايران نيز به عنوان گياه زينتى در گلخانه يا اتاقهای محفوظ از سرما پرورش داده مى‏شود.
درخت ميخك در خاكهاى عميق با زهكشی خوب مناطق حاره در ارتفاعات هفتصد تا نهصد متر از سطح دريا به‌خوبی رشد مى‏كند و برای کشت آن بايد محل‌هایى را انتخاب کرد كه از وزش باد محفوظ باشد و میانگین بارش باران منطقه از دوهزاروپانصد ميلى‏متر در سال كمتر نباشد.

تكثير درخت ميخك از طريق كشت بذر آن در خزانه صورت مى‏گيرد و چهار تا شش هفته طول مى‏كشد كه بذرها جوانه بزنند. نهالهاى ميخك را معمولاً در دوسالگى از خزانه به هواى آزاد مى‏برند و در فواصل شش در شش متر مى‏کارند.
اولين محصول ميخك پس از شش تا هشت سال قابل برداشت است و تا حدود بیست‌سالگىِ درخت دائم به میزان محصولش افزوده مى‏شود تا حدى كه از هر درخت به‏طور میانگین در حدود چهار كيلوگرم ميخك خشك به دست آيد. در اقلیم‌های مساعد گاه تا دو نوبت در سال می‌توان از این درخت محصول برداشت کرد.
غنچه‏هاى درخت ميخك را بی‌درنگ پس از شکفتن، يعنى زمانی که هنوز صورتی و خاكسترى‌اند و رنگشان به قرمز تيره ميل نکرده، بايد چيد و خشك کرد.

تازه، دارای عطر قوی

گرم و خشک در درجۀ سوم

تقویت مغز و ذهن و فکر؛ لثه؛ معده و قوّت هضم؛ کبد، کلیۀ سرد، طحال، روده، رحم
تحریک قوای جنسی
رفع و کاهش اختلالات مغز و اعصاب، سكته؛ سردرد با منشأ سرد و رطوبتی؛ نزلۀ مداوم؛ فلج و سستی عضلات صورت؛ بوى بد دهان؛ سرفه با منشأ سرد و رطوبتی؛ تنگی نفس مزمن؛ تپش قلب با منشأ سرد؛ هراس و اضطراب و وسواس؛ حالت تهوع و تهوع، سکسکه، بادگلو؛ نفخ؛ اسهال رطوبتی؛ تکرّر، سختی و بی‌اختیاری ادرار؛ اختلالات رحم با منشأ سرد
تسکین درد دندان ناشی از سردی
کنترل اختلالات با منشأ مواد غیرمفید بلغم و سودا
باز کردن گرفتگی‌های مغز
افزایش شجاعت؛ گرمابخشی به بدن

میخک دارای صمغ، حدود سیزده درصد تانن (Tannin)، موم، یک مادۀ قابل‌تبلورِ بی‌رنگ‌وبو به نام کاریوفیلین (Caryophylline) و مقداری اسانس است.
اسانس میخک دارای حدود هشتادوپنج درصد اوژنول (eugenol) است که ده درصد آن را استیل اوژنول (accetyleugenol) تشکیل می‌دهد و ارزش تجاری اسانس نیز بستگی به مقدار همین ماده دارد. در اسانس میخک علاوه‌بر اوژنول موادی نظیر کاریوفیلن (caryophyllene)، متیل آمیل سِتُن (methylamylcetone)، الکل بنزیلیک (Benzyl alchohol)، بنزوات دو متیل (methyl benzoate)، مقدار بسیار اندک فورفورول (furfurol) و وانیلین نیز یافت می‌شود.

تا چهار گرم

به‌صورت آرد به‌عنوان چاشنی و برای عطردهی به نوشیدنی‌ها و غذاها
به‌صورت آرد و دمنوش برای مصارف درمانی

برای کلیه‌ها و روده‌ها ضرر دارد.

صمغ عربی

دارچین
بسباسه
فرنجمشک
خولنجان

جهت دریافت اطلاعات به‌روز با مشاوران ما تماس بگیرید.

این گیاه به صورت‌های حب، معجون، شربت و... مصرف می‌شود.

مقوّى ارواح و اعضاء رئيسۀ باطنيه و حافظ آنها
مُفرّح اعضاء الرأس
با قوت ترياقيت