بارهنگ

نام فارسی: بارهنگ
نام علمی: Plantago major
نام انگلیسی: Larger Plantain
نام فرانسه: Grand-plantain، Plantain majeur
نام آلمانی: Breitwegerich، Grosse Wegerich
نام ایتالیایی: Piantaggine maggiore
نام عربی: لسان الحمل (زبان گوسفند)

بارهنگ گياهى چند ساله است که بلندی آن بدون ساقه¬ها، از 10 تا 45 سانتى‏متر متغیر است. برگ¬های بارهنگ تخم‏مرغى شکل، دراز، پهن و ضخيم است و هر برگ 3 تا 9 رگبرگ كاملا مشخص صاف يا پوشيده از كرك دارد كه به شكل گروهى، مستقيما از سمت ريشه گیاه از خاک بیرون آمده و رشد می کنند و با گلدهی گیاه به سمت بیرون مایل می شوند و روی خاک قرار می گیرند.
گلهای بارهنگ به شکل خوشه های گرز مانند بوده و در ابتدا سبز و به مرور به رنگ قرمز مایل به قهوه¬ای تبدیل می¬شوند. ميوه آن داراى دو خانه است و در هر خانه 4 تا 8 عدد دانه کوچک تخم ‏مرغى وجود دارد. بیشتر قسمت هاى بارهنگ نظير برگ، ريشه و تخم آن مصرف دارويى دارند.

بارهنگ، گیاهی دائمی است که تصور می‌شود از اروپا و آسیا نشئت گرفته است، اما اکنون در اروپا، شمال آفريقا، امريكاى شمالى و هند و به اختصار بیشتر نقاط جهان کشت و استفاده می شود. بارهنگ در اطراف تهران در منطقه رى و كرج، در استان گيلان در شهر لاهيجان، در استان آذربايجان در شهرهای تبريز، سراب و در دامنه کوهستان سهند و همچنین در استانهای كردستان، خراسان، اصفهان و بلوچستان ديده مى‏شود.
تکثیر بارهنگ از طريق كشت تخم آن در زمين های کشاورزی صورت مى‏گيرد. بهترین فصل کشت آن در خنکای ابتدای بهار است و روش كاشت آن شبيه اسفرزه می¬باشد. بارهنگ در خاک¬هایی که حاصلخیزی معمولی اما آفتاب خوبی دارند به خوبی رشد می کند، اما خاک محبوب آن خاک¬های شنی و لومی با زهکشی مناسب است. بارهنگ به سرما حساس نیست و معولا تا دمای 5 درجه را به خوبی تحمل می¬کند.

موسم گلدهی بارهنگ از اردیبهشت تا شهریورماه است. به همین دلیل برگ های‌ آن را در بهار تا پیش‌ از زمان‌ گل‌ دادن‌ جمع¬‌آوری‌ کرده و به ‌سرعت‌ در آفتاب‌ در دمای ۴۰ تا ۵۰ درجه‌ سانتی¬گراد خشک می¬کنند. البته میتوان برگ های این گیاه را در سایه نیز خشک کرد، اما مهم است که رنگ برگ ها پس از خشک شدن نباید قهوه¬ای شوند.
برداشت دانه ها کاری سخت است. دانه ها از اواسط بهار تا مهر ماه آماده برداشت هستند، اما باید توجه داشت که برداشت دانه¬ها، تنها در روزهای خشک و آفتابی میسر است، زیرا دانه های لعاب دار آن به سرعت با رطوبت ترکیب می شوند و در صورت عدم استفاده خواصشان زائل می شود.

دانۀ آن پاکیزه و عاری از خاشاک است با رنگ قهوه‌ای مایل به سیاه

سرد و خشک در درجۀ دوم

تقویت كبد گرم، طحال و کلیه
رفع و کاهش فساد غذا در روند هضم؛ زخم روده؛ خونریزی بواسیر و قاعدگی؛ سوزش ادرار.
تسکین تشنگی
کنترل خونریزی اعضای داخلی بدن و استفراغ خونی
باز کردن گرفتگی‌های کبد، طحال، کلیه و مثانه

دانۀ بارهنگ در آب خیسانده و میل می‌شود.

برای ریه و طحال مضر است

عسل برای ضرر ریه
مصطکی برای ضرر طحال

تا ده گرم

حماض بستانی

در ترکیبات شیمیایی گیاه بارهنگ، گلیکوزیدی به نام اوکوبین (Aucubin) و موادی همچون پلانتاژین (Plantagin) و ساپونین (Saponin) وجود دارد. تخم بارهنگ نیز دارای مقادیر زیادی مواد گلوتینی (Glutine)، اسید پلانتـنولیک (Plantenolic acid)، اسید سوکسینیک (Succinic acid)، آدنین (Adenine)، کولین (Choline)، اکوبین و هولوزید پلانتئوز (Holoside planteose) است. حدود ده درصد از تخم این گیاه را روغن تشکیل داده است. روغن بارهنگ زردرنگ بوده و بویی مطبوع و طعمی شبیه روغن گردو دارد.

جهت دریافت اطلاعات به‌روز با مشاوران ما تماس بگیرید.

این گیاه به‌صورت حب، معجون، شربت و... مصرف می‌شود.

مركب از جوهر مائى و ارضی و از جوهر مائى تبريد مى‏نمايد و از جوهر ارضی قبض.
قابض
مقوی قوای ماسکه
مقوی کبد حار، سپرز، گرده
مُفتّح سدۀ کبد، سپرز، گرده، مثانه
مُغرى امعاء

موارد مطرح‌شده در اینجا صرفاً اطلاعاتی است که از منابع معتبر استخراج و نقل شده است. بدیهی است که افراد پیش از مصرف محصولات می‌باید با متخصص و کارشناس این فن مشورت کنند.