گیاه زنجبیل
تاثیر و کارایی: مسکن دردهای سرد، باز کننده گرفتگی های کبد، بادشکن، مقوی حافظه، هاضمه، معده، کبد، قوه باء، قوه بینایی، دستگاه تنفسی، لینت دهنده مزاج، کرم معده، موثر در رفع فلج، بیماری های سرد، ورم، ضعف دستگاه ادراری، عرق النساء، اشتها آور
۶۰,۰۰۰ تومان
نام های گیاه:
فارسی: زنجبیل
نام علمی: Zingiber Officinale
انگلیسی: Ginger
فرانسه: Gingembre
آلمانی: Gingiber , Ingwer
ایتالیایی: Pep Zenzero ،Zenzevero ،Zenzero
عربی: زنجبیل، الزنجبیل
اسامی دیگر: شنکبیل
ماهیت گیاه:
زنجبيل گياهى است پايا (چندساله) با ریشه يا ساقههای زيرزمينى ضخيم غدهاىشكل، انشعابدار و ناصاف و پرگره، با برگهاى متناوب نيزهاى، بيضىشکل، دراز و نوكتيز كه دمبرگ آن قسمتى از ساقه را در آغوش مىگيرد. زنجبیل دارای سه الی چهار ساقه است که ارتفاع هرکدام از آنها از بیست تا صد سانتیمتر میرسد. شاخهای که گل روی آن میروید، بهصورت جداگانه از ریشه خارج میشود و گلهای زیبایی به رنگ زرد روشن با لکههای قهوهای در انتهای آن رشد میکند.
محل رویش و تولید:
زنجبيل بهصورت طبیعی و خودرو در نواحی شرقی هندوستان همینطور در سيلان و چين میروید اما کشت و پرورش آن در ژاپن، جنوب آسیا، شمال آفريقا، مکزیک و جزایر آنتیل نيز معمول است.
زمان کاشت و برداشت:
اوایل پاییز که برگها و قسمتهای هوایی گیاه بهتدریج خشک و پژمرده میشود زمان برداشت محصول است.
نوع مرغوب:
رنگش به سفیدی مایل است و ریشههای داخلی کمتری دارد
کیفیت و درجه گیاه:
زنجبیل تروتازه: گرم در درجۀ سوم و خشک در درجۀ اول، با رطوبت فضلیه
زنجبیل خشك: گرم در درجۀ سوم و خشک در درجۀ دوم، با رطوبت فضليه
رطوبت فضلیه رطوبتی است که در گیاه وجود دارد ولی بهطور کامل با دیگر اجزای گیاه آمیخته نشده است. وقتی میگویند گیاهی رطوبت فضلیه دارد، منظور این است که قسمتی از رطوبتی که برای رشد جذب کرده، کاملاً با گیاه آمیخته نشده و بهصورت مازاد در آن باقی مانده است.
خواص و افعال کلی:
تقویت قوّت حافظه، هاضمه و معده و كبد؛ قوای جنسی
رفع و کاهش مواد غیرمفید غليظ و رطوبتی مغز و حلق؛ سردی اعصاب؛ فلج؛ بادهای غلیظ معده و روده؛ كرم معده؛ اختلال عملکرد اندامهای ادراری ناشی از سردی؛ اثر سموم حيوانات گزنده
تسکین تشنگی ناشی از مواد غیرمفید رطوبتی؛ دردهای ناشی از سردی
کنترل رطوبت معده و روده، اسهال ناشی از غذای فاسد؛
جذب و پاکسازی و تقطیع مواد غیرمفید رطوبتی غليظ و چسبنده به سطح معده و روده
باز کردن گرفتگی کبد
افزایش لینت طبع
نحوه مصرف:
آرد و تکههای تروتازۀ زنجبیل بهعنوان چاشنی غذا
جوشانده و دمکردۀ زنجبیل
عوارض گیاه:
مُصلح گیاه:
عسل
روغن بادام شیرین
مقدار مصرف:
تا ده گرم
بدل گیاه:
دارفلفل
محصولات مهم ترکیب شده از گیاه:
جهت دریافت اطلاعات بهروز با مشاوران ما تماس بگیرید.
اَشکالِ داروئی گیاه:
این گیاه به صورتهای حب، معجون، شربت و... مصرف میشود.
اصطلاحات طبی قدیم:
مُقوّی قوّت حافظه، هاضمه، معده و امعا
مُخرج خلط غلیظ و چسبندۀ معده و امعا
مُقطّع بلاغم و رطوبات غلیظه
مُجفّف رطوبت
مُسهل بلغم شور
مُلیّن طبع
مُفتّح سدد جگر
مُحلّل ریاح
مُسکّن اوجاع بارده
رافع سموم حیوانی
مواد موثره و ترکیبات شیمیایی گیاه:
مقداری رزین، موادی با طعم تند و سوزاننده مانند زینجرون (Zingeron) و جینجرول (Gingerol)، همچنین اسانس روغنی فراری با بوی کافوری مرکب از کامفن (Camphene)، فلاندرن (Phellandrene)، سیمن (Cymene)، زينجىبرن (Zingiberene)، و مقدار کمی سينئول (Cineol)، گرانیول (Geraniol)، بورنئول (Borneol) و سیترال (Citral) است.
توضیحات
زنجبيل گياهى است پايا (چندساله)، با ریشهها يا ساقههای زيرزمينى ضخيم غدهاىشكل گرهدار و ناصاف که از آن یکی از پرخاصیتترین و پرکاربردترین انواع ادویۀ خوراکی به دست میآید. گلهای زیبای زنجبیل به رنگ زرد روشن با لکههای قهوهای است که در انتهای ساقههای منفرد آن میروید. زنجبیل بومی هندوستان است ولی علاوهبر آن در سيلان و چين نيز میروید و کشت و پرورش آن در بسیاری از نقاط جهان ازجمله ژاپن، مناطق گرم و مرطوب جنوب آسیا، شمال آفريقا، مکزیک و جزایر آنتیل معمول شده است.
برخی واژۀ زنجبیل را تغییریافتۀ زنگبیل، زنگبال و زنگبار دانستهاند که خود مرکّب است از «زنگ» به معنی قارۀ سیاه و «بار» به معنی ثمر و میوه و محصول و آن را چنین معنی کردهاند: میوۀ قارۀ سیاه (یعنی آفریقا) ولی این نظر جزو ریشهیابیهای عوامانه و بیاساس است. حقیقت آن است که واژۀ عربیشدۀ «زنجبيل» با تحولاتی برگرفته از سرینهگاوِرا (srine gavera) در زبان سنسکریت است که در دوران باستان از هندی به فارسی و از این طریق به یونانی (زینّیبری: zinniberi) و سپس لاتین (زینگیبر: zingiber) و سایر زبانهای اروپایی راه پیدا کرده است. در فرهنگهای کهن فارسی نیز نام این گیاه به صورتهای زنجفیل، شنکلیل، شنکبیل، سنگپیل، شنگبیز و شنگویز آمده است. معروف است که چون این گیاه در مناطق Zingi وGingi در شرق هند مىرويد، در زبانهای اروپایی زینگیبر (Zingiber) و جینجمبر (Gingembre) نامیده شده است. هرچند در خود هند و بنگال زنجبیل را «انبه سونتهه» مىنامند و ظاهراً به این علت که بوى آن شبیه به بوی انبۀ خام است.
قسمت مورداستفادۀ گیاه زنجبیل در طب و آشپزی همان ریشۀ غدهایشکل آن است که هم به صورت تروتازه در غذا و چای و دمنوش مصرف میشود هم به صورت خشکانده. اغلب آن را برگبرگ كرده، با نمك و آبليمو یا عسل و شکر میپرورانند و بعد از غذا براى تقويت هاضمه و تغيير مزۀ دهان میخورند. گفتنی است خواص نوع كوهی زنجبیل قویتر است. میگويند اگر آن را نرم بكوبند و بپزند و روی آب گوشت بپاشند و بخورند برای برطرف کردن دردهای مفاصل و بیماریهای ناشی از سردی و رطوبت و ورمهای ناشی از سردی سودمند است.
طبع زنجبیل از نظر طب سنتی گرم و خشک است. استفادۀ زنجبیل با نبات و كندر ضرر ميوههاى تازه و رطوبت معده را برطرف میکند و مصرف آن با زردۀ تخممرغ نيمبرشته باعث ازدياد منی و افزایش غلظت آن میشود. زنجبیل گرفتگیهای کبد را باز کرده، مواد غیرمفید رطوبتی و لزج را از سطح حلق، معده و روده پاک میکند. بهعلاوه کرمهای معده را میکشد. افراد گرممزاج و کسانی که دچار اختلالات حلق هستند میباید در خوردن و نوشیدن زنجبیل و هرآنچه با زنجبیل درست شده احتیاط کنند. برای تعدیل عوارض زنجبیل میتوان از عسل و روغن بادام شیرین بهره برد.
نظرات و بررسی ها
برای ثبت نقد و بررسی وارد حساب کاربری خود شوید.
محصولات مرتبط
-
۱۴۲,۸۰۰ تومان -
۲۹۷,۰۰۰ تومان -
۲۸۵,۰۰۰ تومان -
۱۱۰,۸۰۰ تومان
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.