نام های گیاه:
ٰٰنام فارسی: شوید
نام علمی: Anethum graveolens
نام انگلیسی :Dill
نام فرانسه: َAneth، Aneth odorant
نام آلمانی: Dillenkraut، Dill
نام ایتالیایی: Aneto، Aneto odoroso
نام عربی: سزاب البر
نامهای دیگر: شِوِد، شِبِت
ماهیت گیاه:
گياهى است يكساله به ارتفاع سی سانتىمتر تا یک متر با ریشۀ راست، ساقۀ قائم استوانهاى بىكرك داراى شيارهاى عمودى که در محل گرهها کمی فرورفته است. برگهای متناوب شوید به رنگ سبز تيره، بیکرک، با پهنكهایی که به بریدگیهای نازک و نخیشكل تقسيم شده. گلهاى آن كوچك و زردرنگ است كه به صورت گروهى مانند چتر در انتهاى شاخۀ گلدهنده قرار دارند. دانۀ آن تخممرغىشكل، مسطح به ابعاد حدوداً سه در چهار ميلىمتر و به رنگ قهوهاىـشکلاتی روشن است. بر روی میوۀ شوید برجستگیهای نخیشکل به رنگ مایل به زرد و در كنارههاى ميوه لبهاى بالمانند به رنگ زرد روشن وجود دارد.
محل رویش و تولید:
شوید به حالت وحشی و خودرو در مناطق مختلفی از جهان مانند ایران، قفقاز، حبشه، مصر و جنوب اروپا میروید و پرورش نیز داده میشود. این گیاه علاوهبر آنکه در مناطق مختلف کشورمان پرورش داده میشود، در بسیاری نواحی ازجمله سائينقلعه، تبريز، شمال خراسان (بین شيروان و بجنورد)، تفرش و دیگر نواحی بهصورت خودرو و نیمهخودرو مىرويد.
زمان کاشت و برداشت:
تكثير شوید از طريق كاشت بذر آن انجام مىگيرد و بذرها معمولا ده تا دوازده روز پس از كاشت جوانه مىزنند. بذر شوید در صورتى كه در محل خشك و مناسب نگهدارى شود، نیروی رشد و خاصیت زایایی خود را سه تا چهار سال حفظ مىکند.
شوید را در هر فصلى مىتوان كاشت ولی معمولا بهار و پاییز مناسبترین فصلها برای کاشت آن است. بهترین زمان برای کشت بهاره در فروردين و برای کشت پاييزه اوايل مهر ماه است. از آنجا که شوید سرما را تاب نمیآورد، در زمستان بايد روى آن را با برگ خشك و خاشاك پوشانيد كه ريشه و ساقۀ گياه از سرمازدگی ایمن بماند. در كشت بهاره پس از آنكه یک تا دو نوبت محصولِ برگ برداشت شد، گياه را مىگذارند كه به بذر برود.
نوع مرغوب:
برگ آن: سبز، تازه، خوشبو، شکفته
دانۀ آن: عاری از خس و خاشاک، تازه. دانۀ شوید ایرانی از بقیۀ انواع مرغوبتر است
کیفیت و درجه گیاه:
برگ شوید: گرم در آخر درجۀ دوم و خشک در اول درجۀ دوم
گرمی و خشکی تخم شوید از برگ آن بیشتر است.
خواص و افعال کلی:
تقویت هاضمه
رفع و کاهش تنگی نفس؛ اختلالات ریه و معده با منشأ رطوبتی؛ بادگلو و سکسکه؛ فاسد شدن غذاها در معده؛ قولنج؛ ضعف معده و جگر و طحال؛ سنگ كلیه و مثانه؛ اختلالات مربوط به آلات تناسل
تسکین درد روده؛ دردهای با منشأ سردی
باز کردن گرفتگیها
افزایش ادرار و قاعدگی بانوان
مواد موثره و ترکیبات شیمیایی گیاه:
در دانۀ شوید وجود تانن (Tannin)، يك مادۀ رزينى و يك اسانس روغنى فرار متشكل از ليمونن (Limonen)، كتون (Ketone)، كاروون (Carvone) و همینطور يك مادۀ چرب گزارش شده است. مقدار اسانس دانۀ شوید در حدود سه تا چهار درصد وزن دانه است.
در برگهاى شوید فلاندرن (Phellandrene) وجود دارد.
بررسى ديگرى نشان مىدهد كه در اسانس شوید مادۀ آنتول (Anethole) وجود دارد.
مقدار مصرف:
تا بیست گرم
نحوه مصرف:
به صورت تازه، خشک (آرد)، دمنوش، روغن، عرق، اسانس و بعنوان چاشنی در غذاها و نوشیدنیها
عوارض گیاه:
برای گرممزاجان ضرر دارد.
تهوّعآور است.
زیادهروی در مصرف شوید مغز، بینایی و قوای جنسی را ضعیف کرده و منی را خشک میکند.
مُصلح گیاه:
برای گرممزاجان: آبليمو، سكنجبين، آبغوره و ترشیها
برای سردمزاجان: میخک، دارچين و عسل
بدل گیاه:
تخم شوید
هشدار و احتیاط:
موارد مطرحشده در اینجا صرفاً اطلاعاتی است که از منابع معتبر استخراج و نقل شده است. بدیهی است که افراد پیش از مصرف محصولات میباید با متخصص و کارشناس این فن مشورت کنند.
محصولات مهم ترکیب شده از گیاه:
جهت دریافت اطلاعات بهروز با مشاوران ما تماس بگیرید.
اَشکالِ داروئی گیاه:
این گیاه بهصورت حب، معجون، شربت و... مصرف میشود.
اصطلاحات طبی قدیم:
مُحلّل
مُنضِج
مُفتّح سُدد
هاضم
مُبخّر
مُغثّی
با ترياقيت
مُسكّن مغص و اوجاع بارده
مُدرّ بول و حيض







دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.