نام های گیاه:
نام فارسی: دارچین
نام علمی: Cinnamomum zeylanicum
نام انگلیسی: Cinnamon
نام فرانسه: Cannelle de seylan
نام آلمانی: Zimmt
نام ایتالیایی: Canella
نام عربی: دارصینی، قرفه
ماهیت گیاه:
دارچين درختچهاى است هميشهسبز با قد متوسط که قسمت درونى پوست شاخههاى جوان آن همان دارچين مرغوب تجارى معروف به «دارچين سيلان» است. در سيلان و هند ارتفاع اين درختچه ممكن است به ده تا دوازده متر برسد، ولى چون در نقاط مختلف جهان معمولاً بهطريق شاخهزاد پرورش داده مىشود، عملاً ارتفاع خيلى كمترى دارد.
سطح فوقانی برگهاى درختچۀ دارچین به رنگ سبز تيرۀ شفاف و سطح پایینی آنها سبز روشن است. برگ دارچین دراز و نوکتیز بهطول ده تا پانزده سانتیمتر و بسیار معطر است. گل آن زردرنگ و تقریباً نامرئی است. میوۀ آن کوچک، تخممرغی و به رنگ ارغوانی تیره به طول یک تا دو سانتیمتر است و یک دانه دارد.
اين درختچه بومی سيلان و هند است و ؛ هرچند بهعلت محبوبیت و کاربرد فراوان آن در صنایع غذایی و شیرینیپزی امروزه در اکثر نقاط جهان پرورش داده میشود.
محل رویش و تولید:
درختچۀ دارچین بومیِ سیلان و هند است و بهطور طبیعی در مناطقى مىرويد كه بارندگى سالانهشان در حدود یکونیم تا دو متر باشد. زمینهای ساحلی، شنی، سیلیسی و آبرفتی بهترین خاک برای پرورش دارچین است ولی در مناطق دیگر نیز قابل کشت است. برای نمونه میتوان به دارچینی که در چین و ویتنام کشت میشود اشاره کرد که البته درقیاس با دارچین سیلان از کیفیت پایینتری برخوردار است.
زمان کاشت و برداشت:
دارچین ازطريق كاشت دانه، قلمه زدن و خوابانیدن شاخه تکثیر میشود. از درختچههایی که در برابر تابش مستقیم خورشید باشند پوست مرغوبتری به دست میآید.
نخستین برداشت محصول از درختان پرورشیافتۀ چهارساله صورت میگیرد. برای این کار ساقه را قطع میکنند ولی پاجوشهای قوی را میگذارند تا از رشد آنها پایههای خوب حاصل آید.
نوع مرغوب:
بهترین نوع دارچین آن است که در سیلان میروید، بو و طعم تندی دارد که به شیرینی میزند و رنگش به سرخی مایل است و به آن دارچين شيرين يا دارچين عسلى مىنامند.
کیفیت و درجه گیاه:
گرم و خشک در آخر درجۀ دوم
خواص و افعال کلی:
تقویت مغز؛ بینایی؛ قلب؛ کبد؛ معده؛ قوای جنسی
رفع و کاهش وسواس، جنون؛ رطوبات مغزی و نزله؛ بدبویی دهان؛ سرفههای رطوبتی و آسم؛ تپش قلب؛ ترس؛ نفخ؛ عفونت زخمها
جذب و پاکسازی مواد غیرمفید رطوبتی از حنجره که باعث صافی و شفافیت صدا میشود.
باز کردن گرفتگی کبد
افزایش ادرار و قاعدگی
نحوه مصرف:
جوشانده و دمکردۀ دارچین
آرد دارچین بهعنوان چاشنی غذا
عوارض گیاه:
گرممزاجان بهتر است در مصرف دارچین احتیاط کنند.
دارچین میتواند سردرد را تشدید کند.
همچنین مصرف زیاد آن برای مثانه مضر است.
مصرف دارچین برای بانوان باردار ممنوع است.
مُصلح گیاه:
کتیرا، اسارون
مقدار مصرف:
از 6 تا 15 گرم
بدل گیاه:
کبابه، ابهل، سلیخه، خولنجان
مواد موثره و ترکیبات شیمیایی گیاه:
دارچين سيلان داراى آميدون (Amidon)، موسيلاژ (Mucilage)، تانن (Tannin)، يك مادۀ رنگى، اكسالات كلسيم (Calcium oxalate)، قند، سينامومين (Cinnamomine)، اسانس و رزین است.
محصولات مهم ترکیب شده از گیاه:
جهت دریافت اطلاعات بهروز با مشاوران ما تماس بگیرید.
اَشکالِ داروئی گیاه:
این گیاه به صورتهای حب، معجون، شربت و... مصرف میشود.
اصطلاحات طبی قدیم:
جالی باصره
مفتّح سدّۀ جگر
ملطّف، مفتّح و مفرّح نفس
مقوّی باه
مدرّ بول و حیض
مُنضج عفونت اخلاط
مجفّف رطوبات
محلّل ریاح
ترياق سموم حيوانی، نباتی و معدنی











دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.